مرد رسيدم باز به من فرمود كه ، التماس كن . التماس كردم به آن حضرت كه مرا ببخشيد . باز جواب نفرمود و رو از من برگردانيد . چون به مرتبهء سوم رسيد . آن شخص به من فرمود كه ، التماس كن به حضرت و قسم بده او را به حق جدّش كه تو را ببخشد و گرنه چون تو را بيرون ببرند معذب خواهى بود به آنچه كه ديدى . پس گفتم : به آن حضرت كه قسم مىدهم به حقّ جدت كه از تقصيرات من بگذرى ؛ چه آن‌كه من از جمله زوّار تو هستم و طاقت به عذاب ندارم . آن حضرت رو كرد به آن شيخ و فرمود : « لا يدعون لنا وجها للشفاعة ؛ يعنى منزلت و جاهى براى ما نمىگذارند براى شفاعت خودشان » . پس با انگشت مبارك كاغذى مرحمت فرمود . پس چون از حرم بيرون آوردند مرا ندا كرد آن‌كه در جلو من بود : « هذا عتيق الرضا عليه السّلام ؛ اين آزاد كردهء حضرت امام رضا عليه السّلام است » . و مرا به اين باغ آوردند و ديگر آن دو شخص بد هيأت را نديدم و من در نعمتم چنان كه مىبينى و همه از لطف و برادرى و مهربانى تو است بر من ؛ زيرا كه اگر مرا نمىآوردى به اين مكان شريف پيوسته در عذاب بودم تا روز قيامت پس آن مؤمن خوشحال از خواب بيدار شد « 1 » . القاسم بن محمّد الطباطبائي القهپائي « 2 » سيد فاضل ماهر محدّث جليل صاحب تحقيقات شريفه در علم رجال از شيخ بهائى رحمه اللّه روايت مىكند ، و روايت مىكند از او علّامهء مجلسى رحمه اللّه ، و از تلامذهء اوست ملا محمد على استرآبادى صاحب كتاب مشتركات الرجال و يكى از شيوخ روايت ملا محمد سراب . قطب الدين الرازي بيايد در محمد بن محمد .

--> ( 1 ) . دار السلام ، ج 1 ، ص 278 ( 2 ) . در مورد مير سراج الدين قاسم قهپائى ر . ك : الكنى و الالقاب ، ج 3 ، ص 97 ؛ ريحانة الادب ، ج 4 ، ص 498 ؛ لغت‌نامه دهخدا ، « قهپائى » ، ص 537 ؛ تذكرة القبور يا دانشمندان و بزرگان اصفهان